Περί Πνευματισμού

Πνευματισμός είναι…

Ο Πνευματισμός αποτελεί τον κρίκο όλων των θρησκειών.
Ο πραγματικός σκοπός του Πνευματισμού είναι η ένωσις όλων των ανθρωπίνων δοξασιών εις μίαν και μόνην Αρχήν. Τούτο σημαίνει την εκλαΐκευση και εφαρμογή του Ανθρωπισμού. Όλοι οι μεγάλοι Μύσται, οι Προφήται και οι Άγιοι επεδίωξαν, ως Πνευματισταί, την σωστήν Αρχήν, δια να ανυψώσουν τον άνθρωπον ψυχικώς και να τον φωτίσουν πνευματικώς.

Γ. Χ. Πιζάνης

Ο Πνευματισμός έχει να κάνει ουσιαστικά με την επαφή των δύο κόσμων, του Γήινου και του Ουράνιου. Η ύπαρξη του Πνευματικού Κόσμου είναι θεμελιώδης πραγματικότητα όλων των θρησκειών. Η έμφυτη, μάλιστα, θρησκευτικότητα των ανθρώπων βασίζεται στην δυνατότητα επικοινωνίας με τον κόσμο των πνευμάτων.

Επομένως, ο Πνευματισμός συμπεριλαμβάνει όλα τα φαινόμενα, που λαμβάνουν χώρα κατά την διάρκεια της επαφής μεταξύ των δύο Κόσμων, επειδή αυτά τα φαινόμενα εκφράζονται με τις ενέργειες και τις δυνάμεις πνευματικών οντοτήτων, δηλαδή πνευμάτων.

Δια μέσου των αιώνων και σε κάθε πολιτισμό, οι άνθρωποι επιζητούσαν την επαφή με τον αόρατο κόσμο των πνευμάτων. Ιερείς της αρχαίας Αιγύπτου, Πυθίες της αρχαίας Ελλάδος, γκουρού των Ινδιών, σαμάνοι, λάμα, ιερείς όλων των θρησκειών και γενικά όλοι, όσοι προσεύχονται και διαλογίζονται, επικοινωνούν στην ουσία με το Θείο, για να λάβουν βοήθεια και καθοδήγηση. Αυτός είναι ο Θετικός ή Ακραιφνής Πνευματισμός. Υπάρχουν φυσικά και εκείνοι που επικαλούνται πονηρά πνεύματα για κακούς σκοπούς. Αυτός είναι ο Αρνητικός Πνευματισμός και δεν θα ασχοληθούμε με αυτόν εδώ. Όταν μιλάμε για Πνευματισμό, θα αναφερόμαστε στον Θετικό ή Ακραιφνή Πνευματισμό.

Παρ’ όλο που ο Πνευματισμός παρεξηγήθηκε και καταπολεμήθηκε από πολλές Εκκλησίες, ειδικά κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα και κυρίως λόγω της επιρροής του Αρνητικού Πνευματισμού – δηλαδή την επαφή με πονηρά πνεύματα – το ενδιαφέρον των ανθρώπων προς τον Πνευματισμό αναζωπυρώθηκε τους τελευταίους αιώνες. Αυτό που άρχισε τον 19ο αιώνα, ειδικά με τα φαινόμενα στην οικία της οικογένειας Fox, στο Hydesville της Νέας Υόρκης, δεν θα μπορούσε να αφήσει τον υπόλοιπο κόσμο αδιάφορο. Άνθρωποι με ανοιχτό μυαλό και ερευνητικό πνεύμα κατάλαβαν ότι υπάρχει κάτι πέραν της απτής πραγματικότητας, κάτι το οποίο η επιστήμη δεν μπορούσε να εξηγήσει και στο οποίο η Εκκλησία δεν μπορούσε να δώσει ικανοποιητικές απαντήσεις. Αυτή ήταν η πραγματικότητα του κόσμου των πνευμάτων, ένας αόρατος κόσμος όπου όλες οι ψυχοπνευματικές οντότητες υπάρχουν.

Αυτό που αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον στον Πνευματισμό ήταν πράγματι η δίψα του εξελιγμένου ανθρωπίνου πνεύματος προς εύρεση ικανοποιητικών απαντήσεων σε αιώνια, υπαρξιακά ερωτήματα όπως «ποιοι είμαστε;», «ποιος είναι ο σκοπός μας στον πλανήτη αυτό;», «τι γίνεται μετά τον θάνατο;», «είναι η ψυχή αθάνατη;», κ.α. Με τα διάφορα πνευματιστικά φαινόμενα έγινε σύντομα εμφανές ότι η ψυχοπνευματική οντότητα εξακολουθεί να υπάρχει και μετά τον θάνατο και ότι η προσωπικότητα φαίνεται να διατηρείται. Τώρα ξέρουμε ότι ο άνθρωπος είναι μια ψυχοπνευματική οντότητα (έχει δηλαδή πνεύμα και ψυχή, αρρήκτως συνδεδεμένα) και είναι αυτή η οντότητα που εξακολουθεί να υπάρχει μετά τον θάνατο του υλικού σώματος.

Έτσι, οι άνθρωποι αναπόφευκτα αναζήτησαν την επαφή με τις ψυχοπνευματικές οντότητες (θα τις αποκαλούμε «πνεύματα», εν συντομία) για διάφορους λόγους. Οι περισσότεροι άνθρωποι ήθελαν απλώς να έρθουν σε επαφή με φίλους και συγγενείς που είχαν πεθάνει. Είναι πάντα μια μεγάλη ανακούφιση σε κάποιον να ξέρει ότι τα αγαπητά του πρόσωπα εξακολουθούν να υπάρχουν. Άλλοι ήταν απλώς περίεργοι να μάθουν περισσότερα για τα πνευματιστικά φαινόμενα και λίγοι ήταν αυτοί, οι οποίοι αναζήτησαν τις διδασκαλίες και την γνώση που μεταδόθηκε από ανώτερα πνεύματα.

Μέσα σ’αυτό το «κλίμα» και στο παγκόσμιο ενδιαφέρον για πνευματιστικά φαινόμενα γεννήθηκε ο Πνευματιστικός Όμιλος Αθηνών «Το Θείον Φώς».

Για περισσότερες πληροφορίες περί Πνευματισμού, κατεβάστε δωρεάν το ενημερωτικό έντυπο “ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΙΟΝ ΦΩΣ”.

Scroll to top

This site uses cookies. Find out more about this site’s cookies.