Εκδόσεις

Ευκλείδου ΕΡΩΣ – ΖΩΗ – ΘΑΝΑΤΟΣ (Ιστορικό αφήγημα)

Τίτλος: Ευκλείδου ΕΡΩΣ – ΖΩΗ – ΘΑΝΑΤΟΣ (Ιστορικό αφήγημα)

Σελίδες: 139

Τιμή: 9,00€

  • Περιγραφή

  • Απόσπασμα 1

Σύντομη περιγραφή του βιβλίου: ΕΡΩΣ – ΖΩΗ – ΘΑΝΑΤΟΣ

Τέσσερα πρόσωπα… Τέσσερα ιδανικά… 4.500 χρόνια π.Χ…. Ο Χαρίφ, η Μύρα, ο Λίνιος και η Μάρση,… τέσσερις οντότητες σε αναζήτηση της «αδελφής» ψυχής τους… Αρχαία Αίγυπτος, Βαβυλώνα και Χαλδαία… θα μπορούσε ν’ αποτελέσει ειδυλλιακό σκηνικό διαδραμάτισης γεγονότων,… μόνο που η ιστορία μας αυτή είναι πραγματική.

Διά στόματος Ευκλείδη, με μια ιστορική αφήγηση που αγγίζει την μουσικότητα ενός μυθιστορήματος, ο αρχαίος Γεωμέτρης ομιλεί για υπαρκτά πρόσωπα στη σύγχρονη εποχή, που σε προηγούμενη ενσάρκωσή τους είχαν βρεθή και πάλι μαζί αναζητώντας το «ιερόν μέτρον».

Ένα ιστορικό αφήγημα που εκπλήσσει ευχάριστα τόσο με ιστορικά άγνωστες σ’ εμάς αναφορές και πτυχές της αρχαιότητας, όσο και με την τελική διαπίστωση ενός απαράλλαχτου και αδιαφοροποίητου «είναι» του ανθρώπου στην πορεία της δημιουργίας.

Απόσπασμα 1 από το βιβλίο: ΕΡΩΣ – ΖΩΗ – ΘΑΝΑΤΟΣ

Αντί Προλόγου

(Από τον Επικοινωνό Γ. Πιζάνη)

Το πώς και το γιατί της αφηγήσεως που επακολουθεί, μη το συζητήτε. Ανήκει σε ειδικά Κεφάλαια, που οι καλοπροαίρετοι ερευνητές θα δυσκολευθούν να τα πιστεύσουν, αν δεν κρατούν στα χέρια τους αποδεικτικά στοιχεία, στη βάση των οποίων, έστω κι αν είναι σφαλερά, να αποφαίνωνται με αληθοφάνεια κατόπιν τόσων αιώνων αποκάλυψη γεγονότων, που δεν τα έζησαν, αλλά τα υπέθεσαν κατά τα μέτρα της φαντασίας τους!

Ο αρχαίος γεωμέτρης Ευκλείδης, που σαν Πνεύμα σήμερα κατέχει στους Ουρανούς θέση Διδασκάλου, μας εξιστορεί γεγονότα, που συνέβησαν προ 4.500 χρόνων π.Χ. κι αυτό για να μας διαβεβαιώσει την προΰπαρξη ατόμων, που έζησαν σε πολύ παλιά εποχή και σήμερα επανενσαρκώθηκαν και ζουν μεταξύ μας χωρίς να το γνωρίζουν. Μία μικρή όμως διαφώτισή τους ημπορεί να τους αφυπνίσει στον εσωτερικό τους κόσμο αμυδρές συναισθηματικές εικόνες ενός ονείρου της τότε παλιάς εκείνης εποχής, που ανήκει στο παρελθόν.

Όσοι από τους ερευνητές πιστεύουν στα ιερά κείμενα των Επουρανίων Διδασκάλων, μπορούν ποικιλότροπα να σχολιάσουν, κατά την φαντασία τους βέβαια, μία ολόκληρη μακρινή ζωή ανθρώπων, που πέρασε στις σκοτεινές σελίδες του από πολλών αιώνων παρελθόντος, ώστε οι ερευνητές αυτοί να καταλήξουν σε συμπεράσματα νοητά ή και ακατανόητα, εξαρτώμενα απ’ την αγνή ή μη φώτισή τους.

Ο Ευκλείδης στην αφήγησή του αναφέρεται σε 4 πρόσωπα, που έπαιξαν πρωτεύοντα ρόλον προ 4.500 χρόνων π.Χ. αποκαλύπτοντας, ότι στην σημερινή εποχή μας, τα πρόσωπα αυτά είναι υπαρκτά, δηλαδή επανενσαρκωμένα, με τη διαφορά, ότι οι συνθήκες της ζωής τους δεν είναι όμοιες μ’ εκείνες της Αιγύπτου, όπου έζησαν επί Φαραώ*. Όπως τότε, το ίδιο και σήμερα, στα 4 αυτά πρόσωπα, παρ’ όλες τις χαρές και τις λύπες τους, μέσα στον εσωτερικό τους κόσμο τους λείπει κάτι που δεν μπορούν να το προσδιορίσουν. Δηλαδή, σε στιγμές της μόνωσής τους αισθάνονται κάποιο κενό, που τους τυραννεί και είναι το ίδιο αυτό κενό, που είχαν και στις προϋπάρξεις τους, για να το συμπληρώσουν μελλοντικώς στο απώτερο μέλλον και ηρεμήσουν ψυχικώς. Η αναζήτηση λοιπόν του κενού αυτού είναι η ωρίμανση του ψυχικού ιδανικού, για να ολοκληρώσουν τον κύκλο των γήινων προϋπάρξεών τους, διερχόμενοι από τα διάφορα στάδια της γήινης ζωής τους, πάντα με τον ίδιο σκοπό, να συνταυτισθούν τα ιδανικά τους από τη Γη με προέκταση να σταθεροποιηθούν στην αιώνια ζωή του Ουρανού.

Η Ιστορική αφήγηση του Ευκλείδη έχει πολλαπλό σκοπό· αφήνει στον αναγνώστη να συλλάβη το νόημά του. Η επιφανειακή του έννοια είναι πως από τα μακρινά εκείνα χρόνια (4.500 π.Χ.) μέχρι της σημερινής εποχής μας, σε τίποτα δεν έχει αλλάξει ο άνθρωπος, έμεινε ο ίδιος. Συγκρίνοντάς τον με τη μηχανική του πρόοδο, που όλο τελειοποιείται χωρίς τερματισμό, αυτός δεν κατώρθωσε σαν πλάσμα του Δημιουργού να προοδεύσει παράλληλα με την μηχανή, για να συντελέσει στην συντόμευση της Θείας Οικονομίας, που επιδιώκει ο πλάστης του. Δυστυχώς το Πονηρό Πνεύμα δεν τον αφήνει να συνειδητοποιήσει τον λόγο της ύπαρξής του. Έτσι, ο γήινος Κόσμος μεταβλήθηκε σε πεδίο συνεχούς αγώνος μέχρις ότου αφυπνισθούν οι κοιμώμενοι και επαναστατήσουν, για να νικήσουν κατά κράτος τον Πονηρό, την πανίσχυρη αυτή έννοια του Κακού που δημιουργεί τον πόνο και την καταστροφή, το μίσος και την απάτη.

Η αφήγηση του έργου έχει για τίτλο «Έρως – Ζωή – Θάνατος». Τόσο λοιπόν η ζωή όσο και ο θάνατος συνδέονται με τις δύο έννοιες του Έρωτα, γιατί αν δεν υπήρχε αυτός, η ζωή θα ήταν νεκρά, δηλαδή ανύπαρκτη. Μεταξύ λοιπόν της Ζωής και του Θανάτου, ο άνθρωπος ψάχνει να βρη μέσω των αιώνων το ιδανικό του, για να επιτύχει κάποτε την ολοκλήρωσή του, ώστε από το όνειρο της ζωής να αναγεννηθή μέσα στην πραγματικότητα της αθανασίας.

Γεώργιος Πιζάνης

* Η Δυναστεία των Φαραώ είναι πολύ αρχαιοτέρα χρονολογικά απ’ ό,τι αναφέρει η Αιγυπτιακή Ιστορία.

Scroll to top

This site uses cookies. Find out more about this site’s cookies.