Εκδόσεις

Ι. Χρυσοστόμου ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ & Γρ. Ναζιανζηνού ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ (Β΄ ἔκδ)

Τίτλος: Ι. Χρυσοστόμου ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ & Γρ. Ναζιανζηνού ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ (Β΄ Έκδοση)

ISBN: 978-960-7874-13-9

Σελίδες: 117

Τιμή: 10,00€

  • Περιγραφή

  • Περιεχόμενα

  • Απόσπασμα 1

  • Απόσπασμα 2

Σύντομη περιγραφή του βιβλίου: ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Ιωάν. Χρυσόστομος – ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Γρηγόρ. Ναζιανζηνός

Η θρησκεία, …ένας μυστηριακός τόπος ανάπαυσης και αγαλλίασης της ψυχής…

Πώς όμως έχει προσεγγιστεί ο τόπος αυτός μέχρι σήμερα;…

Η Ορθοδοξία ένα θέμα πολυγραφημένο, ενώ τα του κλήρου ακόμη περισσότερο… Πόσες αλήθεια είναι οι φορές που ο χώρος αυτός «φιλοξένησε» έννοιες όπως ψυχική ή εσωτερική μόρφωση και κυρίως τις συνδύασε με τον Αόρατο Κόσμο των Ψυχών και το Επουράνιο Βασίλειο;

Ελάχιστες… και ακόμα λιγότερες εκείνες, όπου απαντώνται κείμενα, επιστολές και διδασκαλίες της σχετικής θεματογραφίας από ανώτερους πνευματικούς διδασκάλους…

Η αρμόζουσα συμπεριφορά του κληρικού, ο κλήρος και ο έγγαμος βίος, το αιώνιο και μυστηριακό σύμβολο του Σταυρού, το κοινό όλων των χριστιανικών δογμάτων…

Στο παρόν σύγγραμμα δύο σεβαστές και εξέχουσες προσωπικότητες της ιστορίας του Χριστιανισμού, οι Ιεράρχες Ιωάννης ο Χρυσόστομος και Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός καθιστούν γνωστές, σαφείς και κατανοητές τις απόψεις του Πνευματικού Κόσμου αναφορικά με τον κλήρο, τη θρησκεία και τα εκκλησιαστικά θέματα..

Μερικά από τα περιεχόμενα του βιβλίου: ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Ιωάν. Χρυσόστομος – ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Γρηγόρ. Ναζιανζηνός

  • Πώς πρέπει να φέρονται οι κληρικοί στους πιστούς
  • Θέλησις, ο άκμων της ψυχής
  • Χρόνος και διάστασις
  • Βούλησις, η αρχή της σωτηρίας
  • Ο Σταυρός, το αίνιγμα του πνεύματος
  • Θεός, ίσον Αρχή και Τέλος
  • Τα πεπρωμένα ουδείς δύναται να γνωρίζη
  • Ο εγωισμός, μάσκα της ψυχής
  • Η καλή αγωγή των τέκνων, στέφανος δάφνης επί της κεφαλής των γονέων
  • Μικρός λέγεται ο έχων μικράν ψυχήν
  • Σωτήρ, ίσον αγάπη προς τον άνθρωπον
  • Μέγας μωρός ο ακολουθών τον συρμόν της εποχής
  • Αι Θρησκείαι διηρημέναι, αποτελούν οντότητα τεμαχισμένην

Απόσπασμα 1 από το βιβλίο: ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Ιωάν. Χρυσόστομος – ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Γρηγόρ. Ναζιανζηνός

Ο ασεβής, σκοτεινόν πνεύμα

Σήμερον έχομεν το θέμα: «Ο ασεβής, σκοτεινόν πνεύμα».

Πώς ο ασεβής είναι σκοτεινόν πνεύμα αφού ομιλεί, βαδίζει και παρασύρει πολλούς με την επιχειρηματικότητά του προς αυτόν;

Απλούστατα: το κακόν πνεύμα έχει έλξιν επί των γηίνων. Έλκει ως ο μαγνήτης την βελόνην, και είναι δύσκολον να αποχωρήση κανείς, δι απλού φυσήματος, την βελόνην από τον μαγνήτην.

Ο ασεβής δεν πιστεύει εις την Θεότητα και, επομένως, δεν έχει ιδανικά. Όταν δεν έχεις υψηλά και ωραία ιδανικά, τότε δεν είσαι τίποτε άλλο από ένα σκοτεινόν πνεύμα. Όταν είσαι ασεβής προς τα Θεία, είσαι ασεβής και προς τους γονείς σου· είσαι ασεβής και προς κάθε άνθρωπον. Δηλαδή δεν έχεις τίποτε το φωτεινόν εντός της ποταπής σου υπάρξεως.

Από έναν ασεβή να αναμένετε κάθε είδους έγκλημα, ποταπότητα, ύβριν κ.λπ. Διότι ο ασεβής δεν έχει φρένον εις το κύλισμα του κρημνού του. Αργά ή γρήγορα θα γίνη θύμα του εαυτού του.

Και εάν μοι είπη τις: «Εγώ, ο οποίος δεν σέβομαι ουδένα, αλλά και δεν προκαλώ, διότι έχω αυτήν την αντίληψιν, ότι, όσον σέβεσαι τον πλησίον σου, τόσον αυτός σε κατατρέχει κρυφίως, διατί τότε να σέβωμαι αυτούς, οι οποίοι δεν αξίζουν τον σεβασμόν μου;»

«Αγαπητέ μου, του απαντώ, εάν πράττης το καλόν, δια να πληρώνεσαι από τον ευεργετηθέντα, τούτο δεν είναι καλόν, αλλ’ υπολογισμένος σκοπός. Εσύ δεν χάνεις τίποτε εάν σέβεσαι τους άλλους. Οι άλλοι, εάν δεν ενδιαφέρωνται διά τον σεβασμόν σου προς αυτούς, αφορά αυτούς η κακή αύτη διαγωγή. Όπως πράττεις το καλόν δια το καλόν, ούτως οφείλεις να σέβεσαι πάντας, δια να σεβασθή και η Θεία Πρόνοια τον πόνον σου, δια να μη περιπέσης εις το αδιέξοδον της απογνώσεως. Διότι τότε θα αμαρτήσης δις!».

Θα μοι είπη ο σημερινός σοφός: «Η λέξις «ασεβής» δεν έχει και τόσην σημασίαν. Ολίγον ή πολύ ασεβούμεν όλοι· είτε προς την Θεότητα είτε προς τον πλησίον».

«Ωραία, του απαντώ, εάν ο σπινθήρ περιπέση εις τον αχυρώνα δεν έχει σημασίαν, αλλ’ εντός ολίγου θα ίδης φλόγας, τας οποίας αδύνατον να σβέσης. Είδες, καλέ μου άνθρωπε (και ονομάζεσαι σοφός), ότι περιέπεσες εις πλάνην, την οποίαν ουδέποτε ηθέλησες να παραδεχθής; Έχασες τον αχυρώνα και εκ των υστέρων μεταμελείσαι, διότι δεν εσκέφθης. Τώρα πλέον είναι αργά. Ύπαγε να είπης εις τους συναδέλφους σου να μη περιπέσουν εις το ίδιον σφάλμα, ίνα εξιλεώσης το ήμισυ της αμαρτίας σου».

Και όταν ένας σοφός ασεβεί, τι αναμένετε να κάμουν οι απλοί, οίτινες λέγουν: «Αφού ούτος πράττει ούτω, διατί ημείς να μην ακολουθήσωμεν αυτόν, ως μικροί οπαδοί της σοφίας του;».

Η ασέβεια είναι φως χωρίς καύσιμα· ανάπτει, ελκύει τους αφελείς και σβύνει με αναθυμιάσεις.

Πώς ήναψε το φως;

Από ουσίαν λιπαράν και στιγμιαίαν.

Κακόν, πολύ κακόν, να είσαι ασεβής. Όταν σέβεσαι τον πλησίον, βαδίζεις προς τον δρόμον του ορθού· και ούτω θα σεβασθής και την Θεότητα! Από τα κάτω είναι η αφετηρία του σεβασμού. Διότι, εάν είναι μόνον δια τα Άνω, τότε είσαι υποκριτής, παίζεις την κωμωδίαν του εμπαιγμού προς τους πιστούς και ευσεβείς, δια να μη χάσης τα αγαθά, τα οποία καρπούσαι αδίκως και παραλόγως.

Μακάριοι οι ευσεβείς, διότι αυτοί έχουν την καρδίαν καθαράν, αυτοί έχουν το προσόν να εφάπτουν εις τον εαυτόν των τας καλάς και ωφελίμους καθοδηγήσεις Μας, τόσον από την Γραφήν, όσον και από τα Κείμενα της Νεωτέρας Μας διδαχής.

Ασεβής, ίσον απάνθρωπος!

Απάνθρωπος, ίσον μηδενιστής!

Μηδενιστής, ίσον κακοποιόν στοιχείον! Και τα στοιχεία αυτά δεν έχουν θέσιν εις την χρηστήν Κοινωνίαν. Αλλ’ ούτε και εις το Επουράνιον Βασίλειον. Η θέσις των ως μηδενιστών είναι εις το Έρεβος, το οποίον δεν έχει τέλος.

Ασεβής είναι πας ο μη αναγνωρίζων τον συνάνθρωπόν του ίσον προς αυτόν. Άρα έχει την ιδέαν ότι είναι κάτι το ανώτερον του Πλάστου του, Τον Οποίον αγνοεί. Θα Τον αναγνωρίση, όταν φθάση εις το Εξεταστήριον και εκτυφλωθή από το Υπέρτατον Φως της Αληθείας, οπότε πλέον είναι αργά. Μόνος του ωδηγήθη εις την φυλακήν του Ερέβους!

Ιδού, αγαπητοί μου αδελφοί, πού οδηγεί η ασέβεια τον άνθρωπον. Εστέ σεις προσεκτικοί και επωφεληθήτε από τας Διδασκαλίας μας, δια να ευγνωμονήτε τον Κύριον, Όστις εγκαίρως έστειλε το Φως της Αληθείας, ίνα σας φωτίση.

Απόσπασμα 2 από το βιβλίο: ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Ιωάν. Χρυσόστομος – ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Γρηγόρ. Ναζιανζηνός

Μακράν πάσης δελεαστικής πληροφορίας

Διατί, άραγε, ο άνθρωπος δελεάζεται από κάθε πληροφορίαν, η οποία τον έλκει;

Διότι ο άνθρωπος είναι περίεργος· και έχει την γνώμην ότι η πληροφορία, ην έλαβε, κάτι το καλόν υποκρύπτει προς εύνοιαν αυτού. Ούτως, ο άνθρωπος χαίρει, χωρίς ο ίδιος να γνωρίζη το διατί.

Τι είναι εκείνο, το οποίον του παρεκίνησε την άσκοπον χαράν, η οποία δυνατόν να τον δυσαρεστήση αργότερον; Και η δυσαρέσκεια θα είναι διπλή, διότι ανέμενε χαράν και επληρώθη διά πικρίας!

Διατί να είμεθα τόσον αφελείς και να χαιρώμεθα με μίαν απλήν πληροφορίαν, η οποία δυνατόν να ικανοποιή μίαν βλέψιν μας, ενώ εις την πραγματικότητα, όχι μόνον δεν θα ικανοποιήση την βλέψιν μας, αλλά και θα μας βλάψη εις την ζωήν;

Μακράν, αδελφοί μου, από πάσαν δελεαστικήν πληροφορίαν! Αι πληροφορίαι, πολλάκις είναι δυσάρεστοι. Ο άνθρωπος πικραίνεται, όταν τον πληροφορήσουν κάτι κακόν και, αντ’ αυτού, μεταβάλλονται όλα και απολαμβάνει ό,τι δεν ήλπισεν, οπότε η χαρά του είναι διπλή. Αλλ’ η πρώτη λύπη, εδημιούργησεν εις αυτόν τον ηθικόν πόνον, ο οποίος ενήργησε επί του οργανισμού αυτού. Και ναι μεν η χαρά είναι μεγάλη, αλλά τις θα θεραπεύση την ασθένειαν του οργάνου, το οποίον πάσχει;

Ιδού διατί λέγω ότι, από πάσης απόψεως, αι πληροφορίαι είναι λόγοι μακράν της αληθούς των πράξεως. Δια τούτο, σεις, οι άνθρωποι, οφείλετε να μη λαμβάνετε υπ’ όψιν τας πληροφορίας και να ελπίζετε ότι ο Κύριος θα επέμβη, εκεί όπου κρίνει καλόν. Με την σκέψιν αυτήν, μείνατε μακράν των πληροφοριών. Έχετε πολλά τοιαύτα παραδείγματα από τον τελευταίον πόλεμον.

Πόσας υποσχέσεις και χρηστούς λόγους ηκούσατε; Τι, όμως, απηλαύσατε; Την πικρίαν!

Εάν όμως δεν εδίδατε σημασίαν εις τας υποσχέσεις και εις τους χρηστούς λόγους, θα ήσθε αμέριμνοι και δεν θα επληρώνατε τα οφέλη των άλλων με το ίδιόν σας αίμα.

Το ίδιον και σήμερον: υποσχέσεις και λόγοι εκφωνούνται από τα δύο άκρα. Και οι δύο ψεύδονται, διότι παρακινούνται από συμφέροντα ολιγαρχικά και ουχί εθνικά, ως ο πολύς κόσμος νομίζει.

Μακράν, όλοι σας, από τας σάλπιγγας του μοχθηρού των σκοπού. Οι ολίγοι δεν είναι εκείνοι, οι οποίοι κανονίζουν τας τύχας των Λαών, αλλ’ ο Λαός είναι εκείνος, ο οποίος θα κανονίση την τύχην των ολίγων.

Έκρουσαν αι σάλπιγγες των Ουρανών, προς υποστήριξιν των πολλών έναντι των ολίγων, και φωνή ηκούσθη εξ Ουρανού: «Μακράν πάσης δελεαστικής πληροφορίας».

Scroll to top

This site uses cookies. Find out more about this site’s cookies.