Εκδόσεις

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ Αναστάσιος – Μιλάνος Στρατηγόπουλος (Β΄ έκδοση)

 

Τίτλος: ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ Αναστάσιος – Μιλάνος Στρατηγόπουλος (Β΄ ‘Εκδοση)

ISBN: 978 960 85400 3 3

Σελίδες: 85

Τιμή: 8,00€

  • Περιγραφή

  • Περιεχόμενα

  • Απόσπασμα 1

Σύντομη περιγραφή του βιβλίου: ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

Επιβλητικό, λυρικό, υπέροχα ιστορικά τεκμηριωμένο ξέσπασμα πίστης,… το εμπνευσμένο αυτό έργο του ιστορικού και ποιητή Αναστάσιου-Μιλάνου Στρατηγόπουλου μιλάει για τα θεανθρώπινα Πάθη…

Η πορεία προς τη Σταύρωση,… οι δοκιμασίες των Παθών της Μεγάλης Εβδομάδος,… η Αρχή του τέλους… εξυψώνονται και εμβαθύνονται με το λυρισμό του συναισθήματος… Το μυστήριο και το μέγεθος της θυσίας του Υπερανθρώπου, η μυστηριακή αύρα που περιέβαλλε τον Ιησού,… οι θείες υπερκόσμιες δυνάμεις που Τον προστάτευαν ως το Μεμυημένο των μεμυημένων,… όλα βρίσκουν πια τη σωστή τους θέση μέσα στην καρδιά, το πνεύμα και την ψυχή μας ύστερα απ’ αυτό το ανάγνωσμα…

Και είναι όλα εκείνα ακριβώς που καθιστούν το σύγγραμμα αυτό στοιχείο απαραίτητο για την επίτευξη μίας ουσιαστικής ενδοσκόπησης, αλλά και κατανόησης του θείου δράματος.

Περιεχόμενα του βιβλίου: ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

  • ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ: Η θριαμβευτική πορεία προς την θυσίαν
  • ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ: Ο Νυμφίος της υπερτάτης γνώσεως
  • ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ: Η Γυναίκα στην θρησκεία του συναισθήματος
  • ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: Προς τη τραγική ώρα
  • ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ: Στον κήπο της τραγικής αγωνίας
  • ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Προς το σκοτάδι του πόνου και του θανάτου
  • ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ: Η λευκή οπτασία των μυροφόρων

Απόσπασμα 1 από το βιβλίο: ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ

Γύρω από το Θείο Δράμα – που το σωστικό του έργο δεν αφορά σαν σύνολο μόνο το ανθρώπινο γένος αλλά και ιδιαίτερα κάθε άνθρωπο χωριστά – ασχολήθηκαν όλες οι εποχές με τους κυριώτερους εκπροσώπους τους και πάντα θ’ ασχολούνται και θα γυροφέρνουν σ’ αυτό σαν τις κυνηγημένες από το σκοτάδι πεταλούδες γύρω στο φως.

Οι προικισμένοι με ανώτερη διάνοια και ψυχή νοιώθουν περισσότερο την ακτινοβολία του δράματος αυτού, που η μεγάλη έντασή του κατορθώνει να το κάνη αισθητό και στον απλοϊκώτερο άνθρωπο. Αυτή την ακτινοβολία της Θείας Θυσίας με την ατμόσφαιρά της, τον πηγαίο φωσφορισμό της και τον πανανθρώπινο ψυχοπνευματικό δυναμισμό της, βλέπουμε εκφρασμένη στο έργο του αείμνηστου ποιητή και ιστορικού Αναστασίου – Μιλάνου Στρατηγοπούλου «Οι Τελευταίες ημέρες του Ιησού», που δίνουμε στην δημοσιότητα.

Το έργο αυτό γράφτηκε τον Απρίλη 1933 και δημοσιεύτηκε αμέσως τότε στην εφημερίδα «Πατρίς” (κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, καθημερινά, όπως είναι χωρισμένο σε κεφάλαια). Τα κεφάλαια που διαιρείται είναι επτά και το καθένα ανταποκρίνεται στην εξέλιξη του Θείου Δράματος στην αντίστοιχη ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Η ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΘΥΣΙΑΝ

«Για την ψυχή που έρχεται από τον ουρανό, η γέννησις είναι θάνατος”, είπε πέντε αιώνες προτήτερα ο Εμπεδοκλής. Και για την ψυχή που πηγαίνει προς τον ουρανό, ο θάνατος είναι γέννησις. Όσο πιο υπέροχο είναι το πνεύμα που κλείνεται μέσα στη γήινη σάρκα, τόσο και μεγαλύτερος ο αγώνας του για να ξανάβρη τη συνείδηση της αποστολής του, για να ξαναθυμηθή το προαιώνιο παρελθόν του, – που η πτώσις του, από την αιώνια ανάγκη της κινήσεως, η υποταγή του στους νόμους των γηίνων στοιχείων το είχε κάμει να ξεχαστή – για να ξυπνήση και πάλι τις θείες δυνάμεις που είχε ναρκώσει μέσα του η επίδρασις της σκοτεινής φυλακής του σώματος του υλικού.

Ο Ιησούς κατέβαλε μαρτυρικόν αγώνα για να επιτύχη το «ξαναθύμημα” αυτό, αυτό το «ξύπνημα” του θείου, για να κινηθή προς την απολύτρωσι μέσα στο δρόμο του προορισμού του, και βαδίση από το λίκνο της Βηθλεέμ (ή της Ναζαρέτ, όπως πολλοί παραδέχονται) προς την δοξαστική του είσοδο στην Ιερουσαλήμ: Από το σκοτάδι της «λήθης» προς το φως της «αναμνήσεως”, από τη μικρή γήινη οικογένεια των γονέων και των αδελφών των, και έπειτα, ανάμεσα από την μεγάλη ανθρώπινη οικογένεια, που συνετάραξε αναπλαστικά το πέρασμά του, προς το απέραντο κράτος των αιωνίων δυνάμεων που αποτελούσε κύριον και αναπόσπαστον μέρος του και Αυτός.

Ξεκίνησε νύχτα από τη Βηθλεέμ, για να φθάση ημέρα στην Ιερουσαλήμ, – σκοτάδι και φως πραγματικά και συμβολικά μαζί: γεννήθηκε άνθρωπος για να πεθάνη, κ’ έφθανε στην Ιερουσαλήμ Θεός για να νικήση τον θάνατο. Ο άνθρωπος επήγαινε για να σταυρωθή σαν κατάδικος και ξαναγυρίση στα στοιχεία που τον είχαν πλάσει: είχε σκορπίσει φως και κέρδιζε σκοτάδι· ο Θεός, επήγαινε για να εξουσιάση τον κόσμο που είχε πλασθή από αυτόν: γεννήθηκε στο σκοτάδι και ανακτούσε το φως.

Με τη διπλή αυτή φύσι, με το διπλό αυτό πρόσωπο – πρόσωπο κάθε ανθρώπου, – αγωνία και μακαριότης, πόνος και ηδονή, αδυναμία και δύναμις, αμφιβολία και πίστις, – ο Ιησούς κατέβηκε ένα πρωί προς την κοιλάδα του Ιορδάνη, και πήρε αποφασιστικά το δρόμο προς τα Ιεροσόλυμα.

Scroll to top

This site uses cookies. Find out more about this site’s cookies.